Co się wydarzyło
Marie-Josephte Corriveau urodziła się w 1733 roku w Saint-Vallier pod Quebekiem. Pierwszy mąż, rolnik Charles Bouchard, zmarł w 1760 roku; w lipcu 1761 roku poślubiła Louisa Dodiera. W nocy z 26 na 27 stycznia 1763 roku Dodiera zabito. Sprawę sądził brytyjski trybunał wojskowy – kraj był wtedy pod okupacją po zdobyciu Nowej Francji. Najpierw skazano na śmierć jej ojca, Josepha Corriveau, lecz ten wyznał, że winna jest tylko córka. 15 kwietnia 1763 roku Marie-Josephte przyznała się, że dwukrotnie uderzyła śpiącego męża siekierą, i tego samego dnia skazano ją na powieszenie i wystawienie zwłok w łańcuchach. Egzekucję wykonano najpewniej 18 kwietnia na Buttes-à-Nepveu przy Równinach Abrahama, a ciało w żelaznej klatce zawieszono na rozstajach w Pointe-Lévy, gdzie wisiało co najmniej do 25 maja. Klatkę wykopano około 1850 roku na cmentarzu w Lauzon; dziś przechowuje ją Musée de la civilisation w Quebecu. W legendzie La Corriveau stała się seryjną zabójczynią, która zgładziła nawet siedmiu mężów, a u Philippe'a Aubert de Gaspé („Les Anciens Canadiens”, 1863) nocą w swojej klatce błaga zapóźnionego wędrowca, by zaniósł ją na sabat czarownic i błędnych ogników na wyspie Orleańskiej.
Świadkowie
Akta brytyjskiego sądu wojskowego z marca–kwietnia 1763 roku; legendę spopularyzowali Philippe Aubert de Gaspé (1863), James MacPherson Le Moine (1863), William Kirby („The Golden Dog”, 1877) i Louis Fréchette (1898).
Wyjaśnienia i hipotezy
Proces i egzekucja są dobrze udokumentowane; badania folklorysty Luca Lacourcière'a i biogram w Dictionary of Canadian Biography oddzielają fakty od narosłej legendy. Corriveau zabiła jednego męża – brak dowodów na śmierć pierwszego z jej ręki, a opowieści o dwóch do siedmiu ofiarach, truciznach czy rozlewaniu roztopionego ołowiu do ucha to wymysły XIX-wiecznych pisarzy. William Kirby uczynił ją nawet potomkinią paryskiej trucicielki La Voisin. Sama kara wystawienia ciała w klatce była w Kanadzie niespotykana i dla Kanadyjczyków francuskiego pochodzenia stała się symbolem surowości brytyjskich zdobywców – co tłumaczy, dlaczego historia przetrwała ponad dwa i pół wieku.
Legenda Opowieść przekazywana przez pokolenia – nie da się jej potwierdzić ani obalić.
Źródła
- Luc Lacourcière, Dictionary of Canadian Biography – Corriveau, Marie-Josephte, known as La Corriveau
- The Canadian Encyclopedia – La Corriveau
- Atlas Obscura – La Corriveau’s Cage
Więcej: Wikipedia (en)