Co się wydarzyło
Historię opublikował pisarz Augustus Hare w IV tomie autobiografii „The Story of My Life” (1900), we wpisie z dziennika z 1874 roku. Według niej dom Croglin Grange w Kumbrii wynajęło dwóch braci i siostra (Hare ich nie nazywa – nazwisko Cranswell pojawia się dopiero w późniejszych wersjach). Pewnej upalnej letniej nocy (Hare nie podaje roku; powtarzana często data 1875–1876 jest niemożliwa, bo opowieść zapisał już w 1874 roku) siostra zobaczyła za oknem dziwną postać o brązowej twarzy i płonących oczach. Istota długim paznokciem wydłubała ołów wokół szybki, wsunęła rękę, otworzyła okno, a potem chwyciła kobietę za włosy i ugryzła ją w gardło. Bracia przybiegli na krzyk, ale napastnik zniknął. Po powrocie z podróży do Szwajcarii rodzeństwo znów zostało nawiedzone; jeden z braci postrzelił stwora w nogę i wytropił go w krypcie na pobliskim cmentarzu. Następnego dnia w otwartej trumnie znaleźli zmumifikowane ciało ze świeżą raną od kuli – i je spalili.
Świadkowie
Według Hare'a – rodzeństwo wynajmujące dom (nazwisko Cranswell dodały późniejsze wersje); Hare twierdził, że historię usłyszał od kapitana Fishera, którego rodzina była właścicielem domu.
Wyjaśnienia i hipotezy
Nie ma żadnych niezależnych źródeł potwierdzających wydarzenia. Pisarz Charles G. Harper, który w 1924 roku odwiedził okolicę, nie znalazł domu o nazwie Croglin Grange – były tylko Croglin High Hall i Croglin Low Hall, a przy tym ostatnim od dawna nie było kaplicy. Montague Summers zwrócił uwagę na uderzające podobieństwo opowieści do pierwszego rozdziału powieści „Varney the Vampire” (1845) i uznał ją za folklor. Większość badaczy traktuje ją jako literacką legendę.
Legenda Opowieść przekazywana przez pokolenia – nie da się jej potwierdzić ani obalić.
Źródła
Więcej: Wikipedia (en)