Co się wydarzyło
W rodzinie farmera George'a Browna z Exeter gruźlica zabrała w 1883 roku żonę, rok później najstarszą córkę, a w styczniu 1892 roku 19-letnią Mercy Lenę. Chorował też jedyny syn, Edwin. Sąsiedzi przekonali ojca, że któraś ze zmarłych „wysysa” życie z żyjących – tak w ówczesnej Nowej Anglii tłumaczono serie zgonów w jednej rodzinie, choć słowa „wampir” nie używano. 17 marca 1892 roku, w obecności miejscowego lekarza i reportera, otwarto groby. Ciała matki i starszej siostry były w stanie odpowiadającym upływowi lat, ale Mercy, przechowywana zimą w krypcie, wyglądała zbyt dobrze, a w jej sercu znaleziono krew. Serce i wątrobę spalono na kamieniu, popiół rozpuszczono w wodzie i podano Edwinowi. Chłopak zmarł dwa miesiące później.
Świadkowie
Ojciec George Brown, sąsiedzi, lekarz Harold Metcalf i dziennikarz „Providence Journal”; sprawę szczegółowo zbadał folklorysta Michael E. Bell.
Wyjaśnienia i hipotezy
Sprawa Mercy Brown to najlepiej udokumentowany epizod tzw. paniki wampirycznej w Nowej Anglii, gdzie od końca XVIII wieku ekshumowano ofiary gruźlicy. Dobry stan ciała wynikał z tego, że zmarła w środku zimy i leżała w chłodnej krypcie; obecny przy ekshumacji lekarz uznał je za normalne. Gruźlica szerzyła się po prostu między domownikami. O sprawie pisały gazety, a badacze przypuszczają, że mogła zainspirować Brama Stokera.
Wyjaśnione Zjawisko ma szeroko przyjęte, przyziemne wyjaśnienie.
Źródła
- Michael E. Bell, Food for the Dead: On the Trail of New England's Vampires (Carroll & Graf, 2001)
- Rhode Island Historical Society – Have Mercy… (2016)
- Smithsonian Magazine – The Great New England Vampire Panic (2012)
Więcej: Wikipedia (en)