Co się wydarzyło
Zaprojektowane przez Johna Havilanda więzienie otwarto 25 października 1829 roku. Siedem skrzydeł rozchodziło się promieniście jak szprychy koła, a każdy skazany siedział sam w celi z oknem w suficie i własnym spacerniakiem. Wyprowadzanym więźniom zakładano na głowy kaptury, by nie mogli się rozpoznać. System „pokuty w samotności” miał prowadzić do skruchy, ale wielu doprowadzał do obłędu – krytykował go m.in. Karol Dickens. Siedział tu Al Capone, który w latach 1929–1930 miał wygodnie urządzoną celę. Według relacji strażników nocami krzyczał, by „Jimmy” zostawił go w spokoju – miał go nękać duch jednej z ofiar masakry w dniu św. Walentego. Więzienie zamknięto w 1971 roku, a mury zaczęły się kruszyć. Od 1994 roku jest muzeum, w którym pracownicy i goście opowiadają o cieniach przemykających w bloku 6, śmiechu w bloku 12 i twarzach w celach. W latach 90. pewien ślusarz, zdejmując stary zamek w bloku 4, miał poczuć, że coś go przytrzymuje, i zobaczyć na ścianach udręczone twarze.
Świadkowie
Strażnicy więzienni (relacje o Capone), pracownicy muzeum, ślusarz pracujący przy renowacji, zwiedzający i ekipy programów paranormalnych.
Wyjaśnienia i hipotezy
Historia o duchu „Jimmy'ego” pochodzi z anegdot strażników i współwięźniów i nie da się jej sprawdzić; Capone mógł cierpieć z powodu postępującej choroby, która później zniszczyła jego zdrowie. Ruina z pustymi korytarzami, kapiącą wodą i przeciągami tworzy idealne warunki do złudzeń słuchowych i wzrokowych. Muzeum otwarcie korzysta z tej sławy, organizując co roku w Halloween wielką atrakcję grozy, a jednocześnie dużo uwagi poświęca historii więziennictwa i izolacji.
Legenda Opowieść przekazywana przez pokolenia – nie da się jej potwierdzić ani obalić.
Źródła
- Eastern State Penitentiary Historic Site – History of Eastern State Penitentiary
- Richard E. Greenwood, National Register of Historic Places Inventory-Nomination: Eastern State Penitentiary (National Park Service, 1974)
Więcej: Wikipedia (en)