Co się wydarzyło
Budynek z niebieskiego bazaltu wzniesiono na początku lat 60. XIX wieku jako więzienie dla okręgu złotonośnego w Ararat. Odbyły się tu trzy egzekucje: Andrew Vere'a (15 sierpnia 1870), Roberta Francisa Burnsa (25 września 1883) i Henry'ego Morgana (6 czerwca 1884). Zgodnie z ówczesnym prawem straconych pochowano w obrębie murów więzienia i ich groby nigdy nie zostały przeniesione. W 1886 roku zamknięto więzienie, a w 1887 roku budynek przejął wydział do spraw chorych psychicznie i urządził w nim oddział o zaostrzonym rygorze dla „obłąkanych przestępców”, przynależny do szpitala psychiatrycznego w Ararat (późniejszego Aradale). J Ward działał do końca lat 80. XX wieku, a od 1993 roku wolontariusze ze stowarzyszenia Friends of J Ward oprowadzają po nim zwiedzających. Po zmroku odbywają się tu wycieczki z duchami i nocne „polowania na zjawy”. Opowiada się o postaciach w celach, krokach na pustych korytarzach, szeptach w dawnej łaźni gubernatora i przy szubienicy, a także o duchach więźniów pochowanych pionowo pod dziedzińcem – znaki na murach mają wskazywać miejsca ich grobów.
Świadkowie
Przewodnicy i uczestnicy nocnych wycieczek po J Ward; organizatorzy tzw. polowań na duchy.
Wyjaśnienia i hipotezy
Historia więzienia, egzekucji i oddziału dla przestępców uznanych za chorych psychicznie jest dobrze udokumentowana w rejestrze zabytków Wiktorii. Opowieści o duchach to współczesny folklor wycieczek, bez niezależnego potwierdzenia. Ponure mury, wiedza o grobach skazańców pod dziedzińcem i o latach izolacji pacjentów silnie działają na wyobraźnię. Źródła różnią się co do niektórych dat: budowę datuje się na lata 1859–1863, a zamknięcie oddziału na 1989 lub 1991 rok.
Legenda Opowieść przekazywana przez pokolenia – nie da się jej potwierdzić ani obalić.
Źródła
- Victorian Heritage Database – J Ward (Ararat Asylum)
- Goldfields Guide – J Ward Asylum for the Criminally Insane
- Atlas Obscura – J Ward Museum
Więcej: Wikipedia (en)