Co się wydarzyło
Delphine LaLaurie była jedną z najbardziej wpływowych dam nowoorleańskiej socjety. W 1831 roku kupiła posesję przy Royal Street i zamieszkała tam z trzecim mężem oraz córkami. 10 kwietnia 1834 roku w kuchni wybuchł pożar. Ratownicy znaleźli przykutą do pieca starszą kucharkę, która przyznała, że podłożyła ogień z rozpaczy, bo ze strychu – jak mówiła – nikt nie wracał. Gdy wyważono drzwi kwater dla służby, odkryto tam siedmioro uwięzionych i okaleczonych ludzi. Wieść wywołała furię: tłum splądrował i zniszczył dom, a LaLaurie uciekła powozem nad rzekę, potem do Mobile i do Paryża, nigdy nie stając przed sądem. Ruina długo stała pusta, a później dom odbudowano. Od XIX wieku mówi się, że nocami słychać w nim jęki i brzęk łańcuchów, a przechodnie widzą w oknach postacie. Budynek należał m.in. do aktora Nicolasa Cage'a, a dziś jest jednym z głównych przystanków nowoorleańskich wycieczek z duchami.
Świadkowie
Relacje prasowe z 1834 roku („New Orleans Bee”), pisarka Harriet Martineau, później mieszkańcy, sąsiedzi i przewodnicy wycieczek z duchami.
Wyjaśnienia i hipotezy
Okrucieństwo LaLaurie jest udokumentowane w prasie z 1834 roku i w księgach pogrzebowych, ale wiele drastycznych szczegółów dopisali później autorzy książek o duchach, m.in. Jeanne deLavigne (1946) i właścicielka biura wycieczek Kalila Smith (1998). Obecny budynek przy 1140 Royal Street nie jest tym samym domem – oryginał zniszczył tłum, a dom odbudowano po 1838 roku. Opowieści o duchach nie mają niezależnego potwierdzenia; historycy podkreślają, że należy pamiętać przede wszystkim o ofiarach.
Legenda Opowieść przekazywana przez pokolenia – nie da się jej potwierdzić ani obalić.
Źródła
- Carolyn Morrow Long, Madame Lalaurie, Mistress of the Haunted House (University Press of Florida, 2012)
- Harriet Martineau, Retrospect of Western Travel (Saunders & Otley, 1838)
- George Washington Cable, Strange True Stories of Louisiana (The Century Co., 1888)
Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)