Co się wydarzyło
Cytadela na wzgórzu nad Halifaksem to gwiaździsta forteca, której obecną, czwartą z kolei postać wzniesiono w XIX wieku na miejscu umocnień z 1749 roku, kiedy Brytyjczycy założyli miasto. Przez prawie dwa stulecia stacjonowały w niej wojska brytyjskie, a później kanadyjskie; nigdy nie została zaatakowana. Po II wojnie światowej stała się narodowym miejscem historycznym pod opieką Parks Canada. Najsłynniejszą zjawą fortu jest Szara Dama – kobieta w XIX-wiecznej szarej lub białej sukni, która nocą przemierza drugie piętro koszar Cavalier albo siedzi w bujanym fotelu na ganku, a po jej zniknięciu zostaje zapach róż. Legenda mówi, że to Cassie (lub Casey) Allen, narzeczona żołnierza – w niektórych wersjach sierżanta – z garnizonu. Gdy wyszło na jaw, że jej ukochany ma już żonę, przebywającą w zakładzie dla obłąkanych na Bermudach, mężczyzna zastrzelił się w przeddzień ślubu albo w dniu ślubu; niektóre wersje podają datę 14 listopada 1900 roku. Strażnicy i pracownicy fortu opowiadają też o krokach na schodach i duchach żołnierzy, którzy stąd wyruszali na wojny. Szara Dama trafiła na znaczek pocztowy z serii „Haunted Canada”.
Świadkowie
Strażnicy, pracownicy i przewodnicy cytadeli; opowieści są stałym elementem nocnych wycieczek z duchami organizowanych od połowy lipca do końca października.
Wyjaśnienia i hipotezy
Nie odnaleziono dokumentu potwierdzającego samobójstwo żołnierza w przeddzień ślubu ani istnienia Cassie Allen – wersje różnią się co do pisowni imienia, stopnia żołnierza i przebiegu wydarzeń, a data z 1900 roku pojawia się tylko w części relacji. Historia ma wszystkie cechy klasycznej opowieści o „damie” opłakującej ukochanego, znanej z wielu fortów i zamków. Opowieści są dziś częścią programu wycieczek organizowanych w cytadeli, co sprzyja ich utrwalaniu. Kamienne kazamaty, wąskie schody i wiatr od oceanu łatwo tworzą atmosferę, w której słyszy się kroki.
Legenda Opowieść przekazywana przez pokolenia – nie da się jej potwierdzić ani obalić.
Źródła
Więcej: Wikipedia (en)